تا مشهد طوس، از دل و جان رفتم- شعر برای امام رضا ع

تا مشهد طوس، از دل و جان رفتم

از جان به سوی کعبه جانان رفتم

تا برکشم از ظلمت ری این دل زار

یک سر، به سرِ چشمه حیوان رفتم

* * *

در بارگهت به صد امید آمده ام

با موی سیه رفته، سپید آمده ام

گفتند: رضا، رضا شود از همه کس

من در پی فیض این نوید آمده ام

* * *

بر خاک حریم طوس، رخسار بنه

رخسار به خاک حرم یار بنه

تا در حرم دوست شفا یابد دل

بر خاک حریمش دل بیمار بنه

* * *

در طوس بیا و جلوه یار بجوی

گر طالب وصلی، ره دیدار بجوی

بیمار دلا، گر طلبی درمانی!

زین خاک، دوای دل بیمار بجوی

* * *

در طوس بیا و عِلم قرآن برگیر

آن حکمت وحیانی فرقان برگیر

از زاده موسی، قَبَسی را که به طور

موسی طلبید، از خراسان، برگیر